علت فاعلي‏

پديدة مادي در وجود خود نيازمند علتي است که آن را بسازد و ما اين علت را «علت فاعلي» مي ناميم؛ و همچنين نيازمند علتي است که آن پديده مادي را قبول کند، و بپذيرد، و ما آنرا «علت مادي» مي ناميم.
در عالم وجود، ماهيات ممکني تحقق دارد که مجرد از ماده مي باشند. اين موجودات مجرد نيز، چون ممکن هستند، نيازمند علتي مي باشند که وجودشان را رجحان بخشد، و چون مجردند، از علت مادي بي نياز مي باشند، پس اين موجودات مجرد نيز داراي علت فاعلي مي باشند.
بنابراین هيچ موجود ممکني، خواه مادي باشد و خواه مجرد، بي نياز از علت فاعلي نيست.

چاپایمیل