اثبات اينکه هر حادث زمانی مسبوق به ماده است‏

امکاني که در خارج موجود است، يک جوهر قائم به خود نيست؛ بلکه يک عرض است، و قائم به موضوعي است که حامل آن مي‌باشد. زیرا امکان يک حالت و وصف است، و به همين دليل نياز به موصوف وموضوعي داردکه قائم به آن باشد، و بر روي آن قرار گيرد.
اين امکان را «قوه» و موضوعي را که حامل آن مي‌باشد، «ماده» مي‌ناميم.
بنابراين هر حادث زماني پيش از آنکه تحقق يابد، ماده اي دارد که حامل قوة وجود آن مي‌باشد. واين همان قاعده معروف است : «کلٌّ حادثٍ زمانيٍ مسبوقٌ بقوهٍ و مادهٍ تحملها.».

چاپایمیل