درباره فلسفه

فلسفه اصطلاحات فراوانی دارد :

 1. به مجموعة علوم و معارف بشری گفته می شده.

 

فلسفه طبیعی        در مورد عالم ماده               اخری

 

نظری(مجموعه معارفی ازحقایق عالم)           فلسفه ریاضی              در مورد ریاضیات و اعداد   وسطی

 

فلسفه یا                                                                             فلسفه الهی                در مورد احکام کلی هستی     اولی

حکمت                                                                                جنبة فردی انسان           اخلاق

 

                        عملی(مجموعة بایدها ونبایدها)         دربارة           خانواده                       تدبیر منزل

 

                                                                                         حکومت                       سیاست مدن

 

نکته 1 : فلسفه ریاضی چون عارض بر موجودات عالم ماده می شود بنابراین واسط واقع می شود بین فلسفه اولی و اخری.

نکته 2 : تمام علوم جزء یکی از تقسیمات بالا می باشد.

نکته 3 : در فلسفه عملی ما از شرع و وحی کمک می گیریم.

 

2- فقط اطلاق بر فلسفه الهی ( اولی ) می شود. روش این اصطلاح روش عقلی می باشد.

 

در این زمان این اصطلاح مشهور است.

 

نکته : تکامل یافتن علم یعنی بیشتر شدن مسائل یک علم نه اینکه حرکت علم  یا تکامل یک مسأله .

( هیچگاه × یا + تغییر نمی کند. )

     در غرب فلسفه را در مقابل علم آورده اند و می گویند فلسفه با روش عقلی اثبات ونفی می شود ولی علم با روش تجربی، ولی این سخن قابل قبول نیست زیرا فلسفه خود جزء علم بلکه بالاترین علوم است.

 

3- جدیداً گفته می شود : فلسفة روانشناسی، فلسفة فیزیک، فلسفة اخلاق و ... فلسفه در این اصطلاح معنای دیگری دارد.

 

مثلاً در فلسفة فیزیک ما راجع به خود فیزیک با قطع نظر از مسائل و موضوع آن بحث می کنیم.

 

تعریف فلسفه یا حکمت الهی :( طبق اصطلاح دوم ) علمی که بحث می کند از احوال هستی و وجود.

بعضی گفته اند : علمی که بحث می کند از احوال موجود بما هو موجود.

 

موضوع فلسفه : موجود ( یا موجود بما هو موجود )

 

تعریف فلسفه : فرق بین موجودات حقیقی با اعتباریات و امور وهمی/ شناخت علل عالیة وجود

مثال برای اعتباریات : فرق بین مالک حقیقی و مالک اعتباری

مثال برای امور وهمی : فرق بین حقیقت و شانس

 

فلسفه واقعیات را برای ما روشن می کند.

منطق خطای در تفکر- صرف ونحو خطای در تلفظ- و فلسفه خطای در تشخیص واقعیات هستی را تصحیح می کند.

چاپایمیل